6912 00 81: Naczynia stołowe, naczynia kuchenne oraz pozostałe artykuły: pozostałe, z ceramiki zwykłej

Do klasyfikacji w różnych podpozycjach niniejszej pozycji — zob. także Noty wyjaśniające do HS do niniejszego działu, a w szczególności Uwagi ogólne do poddziału II „Pozostałe wyroby ceramiczne”.

Do klasyfikacji zastawy stołowej, naczyń kuchennych oraz pozostałych artykułów gospodarstwa domowego o charakterze ozdobnym a w szczególności tych zawierających dekoracyjne wzory plastyczne i tym podobne — zob. Noty wyjaśniające do HS do pozycji 6913, pkt (B).

1. Kufle do piwa zazwyczaj są klasyfikowane do tej pozycji; jednak są one klasyfikowane do pozycji 6913, jeżeli:

• ich brzegi są tak ukształtowane, że picie z kufla jest niewygodne;

• trudno je trzymać w ręce i podnieść do ust z powodu ich kształtu;

• wzory plastyczne są takiej natury lub są tak liczne, że trudno jest czyścić kufel;

• posiadają niekonwencjonalny kształt (na przykład czaszki lub kobiecego biustu);

• są ozdobione nietrwałymi kolorami.

2. Wyroby o kształcie kufla do piwa, zawierające dekoracyjne płaskorzeźby itp., ale o pojemności mniejszej niż 0,2 litra, zazwyczaj objęte są pozycją 6913.

Podpozycje te obejmują wyroby produkowane z glin żelazistych i z margla (ziemia ceglarska), które, po przełamaniu, posiadają ziemisty, matowy i kolorowy wygląd (zazwyczaj brązowy, czerwony lub żółty) wygląd.

Ich fragmenty są różnorodne; średnica niejednorodnych elementów (cząsteczek, wtrąceń, porów), charakterystyczna dla struktury całej masy, powinna być większa niż 0,15 mm. Zatem elementy te są widoczne gołym okiem.

Oprócz tego, ich porowatość (współczynnik absorpcji wody) jest nie mniejszy niż 5 % masy. Porowatość jest mierzona następującymi metodami:

Wyznaczenie współczynnika absorpcji wody

Przedmiot i definicja

Przedmiotem testu jest określenie współczynnika absorpcji wody materiału ceramicznego. Współczynnik ten określa procent liczony w stosunku do masy wyjściowej materiału ceramicznego.

Przygotowanie próbek i przeprowadzenie testu

Do każdej testowanej pozycji powinny być przygotowane minimum trzy próbki testowe. Powinny być one pobrane z emaliowanej części tego samego wyrobu i nie mogą posiadać więcej niż jedną emaliowaną powierzchnię.

Powierzchnia próbki testowej powinna wynosić około 30 cm2, a jej grubość w najszerszym miejscu około 8 mm, włączając w to warstwę emalii.

Próbki testowe powinny być suszone w piecu w temperaturze 105 °C przez 3 godziny, a po ochłodzeniu w suszarce określa się ich masę (Wd) z dokładnością do 0,05 g. Następnie próbki testowe natychmiast zanurza się w destylowanej wodzie w taki sposób, żeby nie dotykały dna pojemnika.

Są one gotowane przez 2 godziny a następnie pozostawione w wodzie przez 20 godzin. Po usunięciu z wody należy zetrzeć wodę powierzchniową czystą, lekko wilgotną szmatką oraz osuszyć wszelkie zagłębienia i otwory lekko wilgotną szczoteczką. Ustala się masę „mokrą” Ww. Współczynnik absorpcji wody próbek testowych otrzymuje się przez pomnożenie przyrostu masy przez 100 i podzielenie przez masę suchej próbki:

Ocena wyników

Średnia z współczynników absorpcji wody różnych próbek testowych, wyrażona w procentach jest współczynnikiem absorpcji wody materiału ceramicznego.