3706 10 20: Zawierający jedynie ścieżkę dźwiękową; negatywy; pozytywy pośrednie

W tej pozycji określenie „filmy dźwiękowe” oznacza tylko te, które zawierają zarówno obrazy wizualne, jak i ścieżkę dźwiękową na tej samej taśmie. W przypadku filmów dźwiękowych na dwóch taśmach, nawet przedstawianych razem, każda taśma jest klasyfikowana do swojej właściwej podpozycji, tj. taśma filmowa składająca się jedynie ze ścieżki dźwiękowej klasyfikowana jest do podpozycji 3706 10 20 lub do podpozycji 3706 90 52, w zależności od jej szerokości, podczas gdy taśma filmowa zawierająca obrazy wizualne objęta jest jedną z podpozycji wymienionych lub podpozycją 3706 90 91 albo 3706 90 99 (zastosowanie uwagi dodatkowej 1 do tego działu).

Podpozycja ta obejmuje:

1) oryginalne negatywy filmowe;

2) pośrednie filmy pozytywowe kopiowane z oryginalnych negatywów; w procesie czarno-białym są znane jako „pozytywy kopiowane”, „pozytywy kasztanowate”, „pozytywy lawendowo-fiołkowo-różowe”, „pozytywy wzorcowe”, „kopie dwupozytywowe”, „drobnoziarniste kopie dwupozytywowe” lub „pozytywy lawendowe”, lub „kopiowane pozytywy”, tymczasem w procesie kolorowym nazywa się je „pozytywami kopiowanymi”, „pozytywami wzajemnymi” lub „pozytywami pośrednimi”; są one dostarczane na podłożu, które posiada delikatny odcień fiołkowo-różowy lub kasztanowaty, lub na podłożu niezabarwionym; filmów tych zwykle nie wykorzystuje się do wyświetlania, ale są one przeznaczone do otrzymywania duplikatów oryginalnych negatywów. Niemniej jednak, mogą być one wykorzystane wyjątkowo do przeglądania, do prac redakcyjnych czy do postsynchronizacji filmu.

Jako pozytywy pośrednie są klasyfikowane także trzy wyciągi pozytywowe czarno-białe otrzymywane przy użyciu filtrów (niebieskiego, zielonego i czerwonego) z oryginalnego kolorowego negatywu i stosowane do otrzymania za pomocą podobnych filtrów, kolorowych negatywów pośrednich przeznaczonych do powielania kopii pozytywowych;

3) odbitki z negatywów powielanych z filmów pozytywowych pośrednich i przeznaczonych do powielania kopii pozytywowych; w procesie czarno-białym są one znane jako „negatywy kopiowane” a w procesie kolorowym jako „negatywy pośrednie”; (1)

4) negatywy pośrednie odwracalne, które w procesie kolorowym są otrzymywane bezpośrednio poprzez inwersję z oryginalnego negatywu i z których powielane są kopie przeznaczone do rozpowszechniania;

5) „filmy matrycowe” (czerwone, zielone i niebieskie), które w procesie kolorowym są otrzymywane z negatywów i z których następnie powiela się kopie.

Wszystkie te filmy, o szerokości 35 mm lub większej — z wykluczeniem „filmów matrycowych” — posiadają zwykle typową dla negatywów perforację (w kształcie beczułki).

Pozwala to na odróżnienie filmów pozytywowych pośrednich o podłożu niezabarwionym od filmów pozytywowych przeznaczonych do wyświetlania, które posiadają perforację typową dla pozytywów.

Niemniej jednak należy zauważyć, że filmy z niektórych krajów (w szczególności z byłego Związku Radzieckiego) posiadają unikalny typ perforacji (Dubray-Howell), który jest bardzo podobny do zwykłej perforacji pozytywów i występuje także w oryginalnych filmach negatywowych, w pozytywach i negatywach pośrednich, a także w kopiach pozytywów przeznaczonych do pokazu lub wyświetlania.

„Filmy matrycowe” posiadają perforację typową dla pozytywów, ale mogą być rozpoznawane poprzez ich grubość (prawie dwukrotnie większa niż pozytywów), ich dominujący kasztanowaty kolor i nieznaczny zarys obrazów.

(1) Określenia równoważne: — Negatyw duplikatowy: contretype negatif (francuski) — Dup Negativ (niemiecki) — controtipi négativi (włoski) — duplicaat negatief (holenderski); — Negatyw pośredni: internegatif (francuski) — Zwischennegativ (niemiecki) — internegativi (włoski) — internegatief (holenderski).