3809 92 00: W rodzaju stosowanych w przemyśle papierniczym lub przemysłach podobnych

Podpozycje te obejmują produkty i preparaty, opisane w Notach wyjaśniających do HS do pozycji 3809, akapit trzeci, pkt. (A), (B) i (C), jedynie, jeśli substancje skrobiowe nie stanowią bazy tych produktów i preparatów w szczególności:

1) różne rodzaje klejonek stosowanych w przemyśle włókienniczym czyniących tkaninę niemnącą i niekurczliwą. Obejmują one żywicę mocznikowo-formaldehydową, melaminowo-formaldehydową i glioksalodimocznik, wstępnie zatężone, pod warunkiem że nie wykazują one ani właściwości produktów polikondensacji, tak jak są one określone w dziale 39, ani nie są chemicznie zdefiniowanymi związkami (dział 29). Ponadto, podpozycje te obejmują związki wodne (na przykład dimetylolomocznik, trimetylolomelamina), do których dodaje się substancje zapachowe w celu zamaskowania zapachu formaldehydu powstającego wskutek częściowego rozkładu produktu;

2) klejonki, które, oprócz impregnowania tkanin powodują, że są one odporne na działanie olejów i brudu, a zarazem nie tracą zdolności przepuszczania powietrza;

3) klejonki antystatyczne, tj. preparaty, które zapobiegają gromadzeniu się ładunków elektrostatycznych na włóknach lub tkaninach. Są to zazwyczaj preparaty otrzymywane z zatężonych, rozpuszczalnych w wodzie polielektrolitów, które po wstępnej obróbce w umiarkowanej temperaturze, są w stanie utworzyć na włóknie siatkową warstwę polikondensatów na tyle odpornych na rozpuszczanie się, żeby przetrwać wielokrotne pranie lub czyszczenie na sucho. Kategoria ta obejmuje produkty powstałe z zasadowych, rozpuszczalnych w wodzie, liniowych poliamidów otrzymanych z kwasów dikarboksylowych (na przykład adypinowego, bursztynowego lub tereftalowego) i poliamin zawierających jedną lub więcej drugorzędowych grup aminowych (na przykład dietylenotriamina, trietylenotetraamina) oraz alkilant (zdolny do usieciowania poliamidu i uczynienia go w ten sposób nierozpuszczalnym, poprzez odpowiednią obróbkę cieplną), składający się, na przykład z poszczególnych dihalogenków (dijodków glikolu polietylenowego o stosunkowo niskiej masie molekularnej, epichlorohydryny itp.);

4) klejonki ognioodporne, które redukują palność materiałów włókienniczych i skóry wyprawionej. Są to zazwyczaj preparaty na bazie soli amonowych, kwasu bornego, chlorowanych parafin, tlenku antymonu, tlenku cynku, innych tlenków metali i niektórych organicznych związków azotu i/lub fosforu.